08/31/2008 00:34
زندگی لبخند میزند
دو روزه که خیلی خوشحالم .وزنم 91.5 شده.دارم به مرز نزدیک میشم.حالم از دهه 90 به هم میخوره الان نزدیک سه ساله که این مهمون ناخوانده رو دارم تحمل میکنم.خوشحالم که با وجود ناتوانیهای روزهای اخیر همچنان در سرپایینی قرار دارم.نبودن دکتر سارا ویه مدت دیانا وکم شدن حضور بعضی بچه های فعال بدلایل گرفتاریهای مختلف یه جورایی سستم کرده بود.ولی حال و هوای انارستان تغییراتی کرده و انرژی مثبت در حال تاثیر گذاریه.البته جا داره از همه دوستای مهربونم که جواب سوالاتمو میدادن تشکر حسابی کنم.متاسفانه من ذاتا آدم درونگرا و کم حرفیم.اصولا باید همون موقع تشکر کنم .
اینو بذارین به حساب سهل انگاری من.از همه تشکرات ویژه میکنم.