07/13/2008 02:36
به یاد دوستان گذشته
سلام
دوستان من جای خاصی تو زندگیم داشتن.شاید همه اینطورن ولی برای من انگار یه جزئی از شخصیتم شده که همیشه توی وجودمه.بعضی از دوستام رفتن خارج.یا به دلایلی ارتباطم باهاشون قطع شده.اینا رو انگار گم کردم.همیشه چشمم دنبالشون میگرده توی خواب میبینمشون و خلاصه یه حسی مثل حسرت یا اشتیاق دارم درباره شون.دوستای من همشون خوب بودن. گلچین بهترین های روزگار.گاهی فکر میکنم اگه دیدمشون راجع به چی حرف میزنم؟اون دوستیها مال اون زمانهای سادگی و صداقت بود رقابتهای مدرسه دعواهای کوچیک قهرای یه دقیقه ای دوستیهای واقعی دلهای خالی از کینه شانه های خالی از مسئولیت بی پیرایه بی ادعاو....
دلم گرفته بود.اینجا هوا ابریه.میدونم که به جاش دوستای تازه زیادی این متن رو میخونن.اونا رو ندیدم ولی ملموسن. میشه گرماشونو حس کرد درد دل کرد و احساس تنهایی نکرد.مثل یه دوست واقعی.