چرا گاهی مغزمان کار نمیکند؟

این مشکل همیشه من بوده.یه میز رنگین که میبینم دچار آلزایمر میشم.اصلا تمام غصه ها و تلاشها و ورزشها و مصایب چاقی که میتونم براش مثنوی ه�تاد من بنویسم چنان از مغزم پرش میکنن که خودم تا چند روز توی شوک هستم.جمعه یه جایی دعوت بودیم که یه عالمه از غذاهای مورد علاقه بنده وجودداشت .

اولش عقلم سر جاش بود وبا کلی مقاومت ��قط به مقدار نیازم کشیدم.ولی د�عه های بعد که بخاطر بچه ها ر�تم سراغ غذاها با هر تعری� واصرار میزبان ناخونکی به هر کدومشون زدم.و.. خلاصه خدا رحم کرد که یکی کارم داشت و سر میز رو ترک کردم وگرنه احتمالا برای گربه ها هم چیزی نمیذاشتم بمونه.

امروز همش توی این �کرم که چرا؟واقعا چرا اینقدر بی جنبگی؟کی من باید واقعا مثل یه آدم پخته عمل کنم؟

توی خونه رژیم رو ح�ظ کردن مهم نیست که.باید یه کاری بکنم که بره توی خونم این کم خوری.چجوری؟؟؟؟

امروز حسابی وجدان درد دارم بهتره سرتون رو درد نیارم. 

سلام سولی جونم

سولی عزیزم احساس میکنم در مورد بچه داری و مادری سر شار از تجربه ای اخه حر�ات خیلی به دلم میشینه

عزیزم راجع به خوردنیها حتما حتما باید طرز �کرت رو عوض کنی اگه عوض نکنی همیشه همین اش و کاسه خواهد بود

مثلا وقتی میخوای چیزی مثلا شیرینی بخوری پیش خودت بگو که چی؟ لذت خوردن این چیز یه لحظه است ولی اندامم خراب بشه چی به این �کر کن که هر ذره چیزی غیر مجاز که بخوری کلی چربی توی بدنت تولید میکنه

و به خودت بگو این خوراکی حی�ه؟ پس بدنم چی؟

باید از نظر �کری مدام روی خودت کار کنی عزیزم

خونه کسی هم که میری سعی کن غذا کم بکشی اما اروم اروم بخوری تا با بقیه تموم کنی که هی بهت نگن بخور و بقیه اش هم سالاد و سبزی و ماست بخور

اگه همش توی ذهنت اندامی باشه که میخوای واسه بدست اوردنش هیچ خوراکی و لذت انی نمیتونه جلوتو بگیره