تجربه ايي تلخ اما شيرين
سلام دوستان گلم
من شايد يكي دو هفته كم رنگ تر بشم و دليلشم بخاطرشروع امتحانات پايان ترممه كه هنوز هيچي ازش نخوندم.
خيلي دلشوره اشو دارم و از امشب تا 15 بهمن مرخصي گرفتم تا به امورات دانشگاهيم برسم.
ديشب دوستي شام دعوتمون كرده بود و چون نقل مكان كرده بود به خونه ايي جديد ميخواست ماهم بريم زودتر اونجارو ببينيم و نظرمونو بگيم.
ما داشتيم راه خودمونو ميرفتيم كه يهوديديم يه چيزي گرومپي خورد به گلگيرپشت سمت راست ماشينمون.اگه يه متر نرفته بودم سمت چپ كل دوتا درسمت راست ميرفت.
علت تصادف با ما يه پسربودبا 206 كه يه پرايدي باعث انحرافش شده بود.طفلي پسره از سمت چپش زده بود به ماشين من و له شده بود وكل سمت راستش رو اون پرايده داغون كرده بود.
خواهرم سريع زنگ زد افسر بياد.
اونها هم گفتن اگه ترافيك ايجاد كنين جريمه ميشين بايد سه تا ماشين جابجا شه.محل تصادف هم چهار راه بود.ما رفتيم اون ور چهار راه .خلاصه اينكه تا اون دوتا ماشين ديگه بخوان بيان پرايديه كه عامل اصلي و مقصر بود فرار كرد.پسر 206يه هم كه فكر فرارشو نميكرد شماره اشو برنداشته بود.ما مونديم و اون 206 بيچاره كه بايد خسارت ماشين مارو ميداد و ماشين خودشو.
خلاصه اينكه ديديم اون يارو بدجوري نامردي كرد ماهم طرفمونو بخشيديم.طفلي پسره اصلآ باورش نميشدو كم مونده بود گريه كنه.هرچند حول و حوش 200 تومن بايد ازجيبمون بديم اماقدرت اون ببخشش اونقدر زياد بود كه نميدونين با اينكه براي اولين بار تو اين 13 سالي كه پشت رل ميشنم و تصادف نداشته ام اين حادثه رخ داد تا آخرين لحظه ايي كه رفتم خوابيدم شاد بودم.همش دوستم ميپرسيد تو مگه تصادف نكردي؟ پس چرا اين همه خوشحالي؟
نميدونم اين بخشش چه حس خاصيه كه با اينكه بي دليل هم متضرر ميشي اما يه آرامش خاص به آدم دست ميده كه با به دست آوردن دهها برابر اون مبلغ تجربه اش نخواهي كرد.
چه خوب بود همه ما مردم ايران ياد بگيريم كمي تو اين حوادث يا در ساير امورزندگي همديگه رو ببخشيم.اميدوارم هيچ گاه ديگه برام تكرار نشه وبراي هيچ كسي هم اتفاق نيفته وليكن اين بخششش براي من تجربه ايي دلنشين و آموزنده بود.