06/21/2010 13:35
مارک قرص فلفل
اول این که من دو روز رفتم سفر و طبق معمول همه ی سفرها که چاق می شم... نه بابا.. چاق نشدم.. اما توی دو روز فقط 400 گرم کم کردم.
دوم این که خانمی که قرص رو به من معرفی کرد گفت که اثربخشی شدیدش توی ده روز اوله و بعدش کم یا متوقف می شه. بر اساس تجربیات این سال ها تصمیم گرفتم که اگه این طور شد خوردن ویتامین رو شروع کنم. قهرمان می گه که در زمانی که بدن عکس العمل دفاعی ش رو در برابر لاغری شروع می کنه، بهترین کار ورزشه.
و سوم در مورد مارک قرص:
اون روز نوشتم که رفتم یک بسته ی سی تایی خریدم اما جزییات ننوشتم. در واقع اون روز من خیلی دنبال این قرص گشتم که دقیقا همین رو پیدا کنم اما همه جا یک مارک دیگه داشتند، که فکر کنم چینی بود. توی اینترنت دیدم که توی ایران همین چینیه رو دارند می فروشند 98 هزار تومن. اینجا به پول ایران قیمتش 21 تا 31.5 هزار تومن بود. یعنی هر مغازه ای یک چیزی می گفت برای خودش. راستی اینجا این قرص رو در عطاری ها می فروشند. یکی دو تا داروخانه هم آورده اند.
من همه جا مقاومت کردم و گفتم دقیقا همینی رو می خوام که نمونه اش رو خورده ام. ساخت ترکیه.
بالاخره اون عطاری که همیشه مشتری اش هستم به من گفت که این چینیه و اون ترکه از نظر خواص عین عین هم هستند و کمترین فرقی ندارند، و در عین حال داشت به ارزون ترین قیمت، یعنی سی لیره یا همون 21 هزار تومن می فروخت. با این حال من باهاش شرط کردم که من یکی دو تا می خورم و اگه عین اون نبود پس میارم. و پذیرفت.
روز بعد، یعنی روز سوم، قرص جدید رو خوردم. از همین چینی ها. تفاوت بسیار فاحش بود. دو روز اول من مدام بیرون بودم و منی که در طول یک سال بعیده یک لیوان آب بخورم، اصلا نمی تونستم به چیزی جز آب فکر کنم و 5 بطری آب نیم لیتری خریدم و خوردم. در عین حال اصلا این جوری نبود که مخاط دهن و گلوم خشک بشه بلکه احساس تشنگی و نیاز به آب داشتم و همه ش به آب فکر می کردم. اما وقتی این قرص چینی رو خوردم و رفتم بیرون، تا ظهر که برگردم خونه آب نخوردم، یعنی تشنه ام شد، اما جوری نبود که من رو مجبور کنه آب بخرم.
مهم ترین نکته اش این بود که وقتی نزدیک ظهر در راه برگشت به خونه بودم، مدام به غذا و ناهار و این که چی بخوریم فکر می کردم و حتا هوس پلو با تن ماهی کردم. در حالی که در دو روز اول اصلا چیزی به نام غذا به ذهنم نمی اومد. وقتی رسیدم خونه و این ها رو به قهرمان گفتم، گفت که اصلا معطل نشو که فردا دوباره امتحان کنی و حتما برو عوضش کن.
رفتم عطاری و جالب اینجا بود که طرف خودش می دونست، یعنی وقتی بهش گفتم که من دیروز همه ش تشنه بودم، گفت ولی امروز آب نخوردی و گرسنه ات شد.. بعد همون قرص ساخت ترکیه رو برام آورد و ده لیره هم اضافه گرفت. یعنی قرصی رو که همه جا 21 هزار تومن می فروختند اون به من 28 هزار تومن داد.
بعد بهش می گم دیروز که من این رو می خواستم چرا ندادی و این یکی رو دادی؟ گفت آخه این گرون بود. مردک انگار من باهاش حرف پول رو زده بودم.
و اما یک نکته ی دیگه این که همین قرص رو آلمان هم زده و به اسم رداکتیل می فروشه. اینجا قیمتش به پول ایران 63 هزار تومنه اما فکر کنم توی آگهی های اینترنتی دیدم توی ایران 110 تومنه. این رو هم دوستم می گفت که کسی رو می شناسه که این رو خورده و خیلی راضی بوده و کلی لاغر شده. بالاخره داروهای ساخت آلمان کلی متفاوتند.
منظورم اینه که اگه قرص فلفل چینی توی ایران واقعا 98 تومن فروخته می شه، بهتره که رداکتیل رو بخرید که قرص فلفل آلمانی است. چینی اش روی من یکی اصلا اثر نداشت. یعنی توی 24 ساعت دویست گرم کم کردم و هی هم گرسنه ام بود و آب هم نخوردم.