پوتن بدن، پوتن هيكل!
ديروز عين گودزيلاي هيچي نخورده و قحطي ديده لمبوندم. بعدشم چون سالگرد ازدواجمون بود هرچي به همسرما ن گفتيم بيا بي خيال اين كيك شو من جنبه ندارم ميرينم به اين هيكلم قبول نكرد. اين شد كه منم خرابكاري كردم. بعدش شب براي فرار از وضعيت تركيدن محض، 800 كالري سوزوندم تا بگم آره يعني من ورزشم ميكنم.
امروزم باز تيكه هاي باقي مانده كيك روخوردم.تازه مهلت هم نميدم بقيه دست بزنند. هرچي رشته بودم فكر كنم پنبه شده باشه. خير سرم ميخوام متحول شم.از حرص و لج با خودم بود كه ديشب نيومدم بنويسم. وقتي رعايت نميكنم نوشتن خشك و خالي به درد عمه ام ميخوره؟
من دقيقه مواقعي كه نياز مبرم به رديف شدن دارم با خودم لج ميكنم و ميرينم به همه چي. الان از اون وقت هاست. حالا من با اين هيكل و اين شكم واين ك..و...ن عريض نرم عروسي نميشه. خير سرم ميخوام لباس جيگر بپوشم.ميشم عين اين مانكن هاي سايز بزرگ كه آدم وقتي ميبينه فقط بايد بخنده.
زياد بداخلاقي ميكنم با خودم؟ حقمه خوب. دختر بد يعني من. يعني اين فكر كه نميخواد راه بياد. يعني مني كه نميخوام قبول كنم بايد وبايد وبايد جمع و جور شم. همين فعلا!