رولان گروس و 4 تیتر قهرمانی رافائل نادال
چه صدای قشنگی داره این پسر.و چقدر دردناک میخونه.
واااای که این پسر چه میکنه. رافا رو میگم. الان بازی تموم شد و تونست تو سه ست پیاپی 6ـ1 و 6ـ3 و 6ـ0راجر فدرر رو ببره. واااااااااه خارق العاده اسست نه؟ اینهمه نیرو و اراده و اعتماد بنفس که سال به سال بیشتر میشه. کف کردن همه. 4 بار قهرمانی. و هر چهار بار هم مرد اول تنیس جهان زانو زده در برابرش.
بهش میگن رافا، سلطان بازی تو زمین خاکی. ایییینهههه. حالا حساب کنید مجبور بشید بین محبوب ترین بازیکن اسپرتتون و فیلم دلخواهتون در یک زمان یکی رو انتخاب کنید. و البته اینکه هیچ کدوم هم امکان تماشای دوباره نداشته باشه. خیلی سخته نه؟(الان تو دلتون میگین این بچه چقدر دلش خوشه که این چیزا براش مهمه. ملت هزار گرفتاری دارن و این تو فکر بازی تنیس و فیلم هاشه.) خب همینه دیگه. من اینطوری ام. چه کنم؟ به وقتش غصه و غم هم میخورم. کلی هم مشکلات مختلف دارم مثل همتون. ولی از حال لذت میبرم. تا جا داشته باشم غصه نمیخورم و الکی دنیا رو به کامم تلخ نمیکنم. بی غم کیه؟ بی غصه کجاست؟ ولی شاد باشید. قدر لحظات جوونی رو بدونید که دیگه بر نمیگرده. (حالا چه روضه میخونم براتون).د
آهان اینو هم بگم و برم. محبوب ترین بازیکن اسپرت برای من تو اولویت هستند هر دو تاشون هم اسپانیول هستند. اولی رافا و دومی هم کریستیانو رونالدو. هر دو تا عالی بازی میکنند. یکی فوتبالیست و دیگری تنیسور. چه می کنند .
حالا از اینها بگذریم، من امروزم میخواستم برم سالن ولی هم اینکه بازی نگاه میکردم و هم اینکه دخمل گلیم خوابیده هنوز. اینه که فکرنکنم بتونم برم.امروز تا حالا که خوب بودم یه کمی بادوم زمینی خوردم ولی بازم راضیم. خدا کنه تا شب دووم بیارم. یه روز خوب باشم بقیه بدنبالش خوب میاد.