هفته اول

میانگین پیاده روی روزانه: 25 دقیقه

میانگین تعداد درازنشست های روزانه: 13 تا

کاهش وزن: سه کیلوگرم

هفت کیلو اضافه وزن تو 14 روز رکوردیه واسه خودش! ولی خب چه کار کنم دلم خواست بخورم حالا هم چشمم کور کمش میکنم. تا الان که خدا رو شکر 3 کیلوش کم شده. هرچند من نمیدونم چجوری کم شده! فعلا تا چند هفته آینده نمیتونم خیلی رو رژیم تمرکز کنم اما به لطف جاده ابریشم ورزشم مرتبه :)

دیگه حسابش از دستم در رفته که چندبار دوباره از اول شروع کردم. مهم هم نیست. مهم اینه که همچنان دارم ادامه میدم. حتی شده آروم آروم و کجدار و مریز!

دوسالگی

دو سال پیش که رژیمم رو شروع کردم فکر نمیکردم انقدر طول بکشه. درواقع اصلا فکر نمیکردم به اینجا برسم. خیال میکردم اگه بتونم 30 کیلو هم کم کنم هنر کردم. ولی خب فعلا که تا اینجا رسیدم و دوست دارم تا آخرش هم برم. سال دوم که از نظر رژیمی چندان جالب نبود. تو کل این سال فقط حدود 10 کیلو وزن کم کردم و از اون بدتر خیلی هم وزنم بالا و پایین رفت ولی خب شرایطم عادی نبود. ان شاالله امسال بهتر میشه. ضمن اینکه در هر صورت خیال دارم امسال قضیه کاهش وزنم رو تموم کنم. همه تلاشم رو میکنم که به وزن هدفم برسم ولی اگه نشد هم تا هرجا که برسم راضیم. بیشتر از این دیگه نمیتونم وقت و انرژی و عمرم رو سر این مسئله بذارم.برنامه امسالم اینه که بیشتر روی اصلاح عادت های غذاییم تمرکز کنم و اینکه یه رشته ورزشی انتخاب کنم. فکر میکنم اینطوری میتونم به حالت تعادلی که دوست دارم برسم. و از همه مهمتر اینکه میخوام شاد باشم. شاد و راضی :)

88

هفته 24

هفته 23

میانگین پیاده روی روزانه: 6 دقیقه

میانگین تعداد درازنشست های روزانه: 7 تا

پیاده روی صبح: 1 روز

از سرفه متنفرم. خسته شدم از این سرفه های زجرآور و آزار دهنده که یه لحظه دست از سرم بر نمیدارن. حالا اینکه خودم چه زجری میکشم یه طرف، اینکه بقیه چقدر اذیت میشن هم آزارم میده. دوست ندارم اینهمه نگرانی رو تو چشمای مامانم ببینم. از اینکه سر کلاس چقدر اعصاب بقیه از سرفه های من خورد میشه بدم میاد. وقتی با وجود اینکه میدونم فایده ای نداره ولی سعی میکنم یه کم جلوی این سرفه ها رو بگیرم و بعد حالم بدتر میشه دلم میخواد گریه کنم. اینکه دیگران فکر میکنن چه بیماری ای ممکنه داشته باشم ناراحتم میکنه. حالا تازه این سرفه های آروم خوبن! امان از دست اون حمله های وحشتناک که نفسم بند میاد و کبود میشم و فکر میکنم الانه که گلوم از شدت سرفه پاره بشه! ترجیح میدم بمیرم ولی کسی منو تو این حالت نبینه. شبا هم که دیگه هیچی. به جایی رسیدم که حتی جرات خوابیدنم ندارم از بس که حالم تو خواب بدتر میشه و یهو پا میشم درحالیکه دارم از شدت سرفه میمیرم و نفسم هم بالا نمیاد و برای یه ذره هوا باید کلی دست و پا بزنم. تو این شرایط واقعا از ته دل آرزو میکنم نفسم بند بیاد و راحت بشم. بعضی وقتا طوری میشه که حتی مجبور میشم نشسته بخوابم! طفلکی مامانم هم دیگه خواب نداره و تا صبح چندین بار بهم سر میزنه تا وقتی سرفه هام شدید میشه قبل از اینکه به حال خفگی بیفتم بیدارم کنه. دلم میخواد دکتر سهراب پور رو با دستای خودم خفه کنم! بهش بگم لعنتی تو که هر سال میگفتی اگه وزنمو کم کنم از شر این سرفه ها خلاص میشم پس چی شد؟؟ چرا من دوباره اینطوری شدم؟ چرا این دکترا عادت دارن به جای اینکه کارشونو بکنن و مریض طفلکی رو خوب کنن الکی همه چیزو بندازن گردن اضافه وزن و یه باری به بار درد و غم اون مریض اضافه کنن؟؟ از سرفه متنفرم متنفرم متنفرم.

خدا رو شکر همینکه خواستم تنبلی کنم و ورزشو بذارم کنار دوباره جاده ابریشم راه افتاد. خوبه آدم بعضی وقتا زور بالای سرش باشه ؛) حیف که من بیچاره فعلا جونش رو ندارم :(

مریض میشم لوس و بداخلاق و غیرقابل تحمل میشم میدونم! یه کمی هم خسته و درب و داغونم. ولی خوب میشم. یه کم که حالم بهتر بشه و اینهمه فشاری که رومه کمتر بشه دوباره خوب میشم. وزنم هم نزدیک 2 کیلو کم شده ولی چون به خاطر این شرایطه حسابش نمیکنم.

هفته 22

هفته 21

هفته 20

میانگین پیاده روی روزانه: 6 دقیقه!

میانگین تعداد درازنشست های روزانه: -

پیاده روی صبح: -

کاهش وزن: -

مثلا میخواستم تو این تعطیلات روی درس و ورزش تمرکز کنم ولی عملا همه اش به گردش و تفریح و بعدش هم مریضی گذشت! ورزشمو که اینجا میبینین درسام هم یه چیزی بدتر از این! وقتی از برنامه هام عقب میفتم استرس میگیرم :(

مثل اینکه تمرین های کنترل عصبانیتم نتیجه داده. وقتی وسط کلاس دختره دست و پا چلفتی اومد سلام علیک کنه و دست بده نسکافه اش ریخت کیفمو لک کرد بعدش هم هول شد خواست مثلا یه کاری کنه بقیه اش رو ریخت رو لباسم درحالیکه داشتم منفجر میشدم همچین لبخند زدم و گفتم اشکال نداره فدای سرت خودم تعجب کردم!! حالا شانس آوردم. اگه یه دقیقه زودتر اومده بود میریخت روی شال گردن سفیدم و کتابایی که امانت گرفته بودم. اونوقت فکر نکنم هیچ روش کنترل عصبانیتی جواب میداد!

آقا زندگی بدون گام شمار هم خوبه ها. انقدر به خاطر گام شمار همه اش شلوار و شلوارک پوشیده بودم (اونم شلوارای گام شمار فرندلی!) راحت و آزاد لباس پوشیدن یادم رفته بود!

این زمستون هم نشد خوب و خوش بگذره بالاخره سرما خوردم! اوایل خیلی شدید نبود. فقط شبا خیلی اذیت میشدم و نمیتونستم بخوابم ولی روز به روز هی داره بدتر میشه. دو روزه سرفه هم بهش اضافه شده :(  یعنی این سرفه ها کابوس منن ها!

هنوز ترم شروع نشده یه کوهی از تکلیف رو سر من ریخته. اونم این تکلیفای نامتعارف! آخه من نقد و تحلیل از کجا بلد باشم؟! بعد میگن چرا آدم عصبی خوری میکنه!

هفته نوزده

میانگین پیاده روی روزانه: 26 دقیقه

میانگین تعداد درازنشست های روزانه: 26 تا

پیاده روی صبح: 1 روز

کاهش وزن: نیم کیلوگرم

* گام شمارم خراب شده. اوایل فکر میکردم به خاطر باطریشه که تقریبا قدم هام رو نصف میشمره ولی مثل اینکه جدی یه چیزیش شده. با اونهمه زمین خوردنا و بلاهایی که سرش آوردم عجیب هم نیست. تا همینجاش هم خوب استقامت کرده بود. یادمه همون روز اولی که خریدمش افتاد زمین دیگه کار نکرد بازش کردم دیدم چکش توش شکسته. یه جوری تعمیرش کردم و بهش گفتم ببین نازنازی بازی در نمیاری ها! ما میخوایم با هم یه عالمه وزن کم کنیم از این لوس بازیا نداریم. طفلکی بعد از اون هزار بار خورد زمین هیچیش نشد. فکر کنم الان هم دیگه عمرش تموم شده. بالاخره مارک درست حسابی که نداشت. اوایل گفتم اشکال نداره خب حالا یه مقدار کم میشمره طوری نیست ولی راستش خیلی اعصاب خورد کنه وقتی بعد از یه فعالیت اساسی که میدونی حداقل 10، 12 هزار قدمی هست نگاه میکنی میبینی عددش 6 هزارتا هم نیست! همه حس خوب ورزش آدم از بین میره. واسه همینم چند روزی هست گذاشتمش کنار. البته جاش خیلی خالیه :(  بعضی وقتا ناخودآگاه دستم میره طرف کمر شلوارم بعد میبینم آخی سر جاش نیست! حالا یه مدت بی گام شمار زندگی میکنیم ببینیم چی میشه. یه دوست جان لطفا شما تو دویدناتون جای گام شمار منم خالی کنین

* از وقتی سرکار نمیرم این پیاده روی های صبحم هم تعطیل شدن. یعنی من صبحا باید بین خواب و تردمیل و پیاده روی بیرون از خونه یکی رو انتخاب کنم که خب این هفته بیشتر خواب رو انتخاب کردم =)) حالا یه کم با شرایط جدیدم هماهنگ بشم یه فکری به حال این هم میکنم

* یه شلوار گرفتم بسته که نمیشه هیچی، بین دو سرش هم 4 انگشت فاصله اس! ببینم تا عید میتونم توش جا بشم یا نه ؛)  حالا من خیلی با عدد ترازو کاری ندارم ولی فتدق نیستم اگه این شکم رو کوچیک نکنم!

* این هفته خیلی شاد و خوشحال بودم حس رژیم نداشتم زیاد ولی بدن جان مرام گذاشت خودش بدون کمک من وزن کم کرد که خوشحال تر بشم :)

هفته هجده