خودجگربینی که من هستم !
روشرکت کردمOA سه جلسه از جلسات
جلسه اول یکشنبه شانزدهم فروردین و بلافاصله بعد از تعطیلات نوروز بود و تعداد کمی شرکت کرده بودند . حدود 18 نفر خانم و آقا به نسبت مساوی . قبل از تشکیل جلسه با خودم عهد کردم ذهنم رو خالی کنم . به خودم گفتم یک کمد پر از لباس و وسیله که دیگه چیزی نمیتونه بهش اضافه بشه . باید فضا رو خالی کرد برای دریافتی های جدید . به خودم یادآوری کردم قضاوت نکنم و فقط باشم با آنچه که هست و زود تصمیم نگیرم . حداقل ده جلسه برای تصمیم گیری نهائی به خودم فرصت بدم . جلسه با نظم شروع شد . دو نفربعنوان گردانده و منشی از بین شرکت کنندگان جلسه رو مدیریت میکرد . دو نفر بعنوان خوش آمد گو دم در نشسته بودند . دوازده قدم و دوازده سنت رو خوندند . بعد هر کسی با بلند کردن دست سهیم میشد و 5 دقیقه فرصت داشت در مورد خودش حرف بزنه . در بین صحبت کسی نباید حرفش رو قطع میکرد و او اجازه نداشت کسی رو مخاطب قرار بده . و در شروع باید خودش رو اینطور معرفی می کرد . مثلا : من مریم هستم - یک پرخور و بقیه میگفتن سلام مریم و بعد در مورد خودش و احساسش و پیشرفتش و هر چی که میخواست سهیم میشد و در پایان براش کف میزدند . خودشون کاملا طبیعی با این موضوع برخورد می کردند اما من هر کسی خودشو اینطوری معرفی میکرد خنده ام می گرفت !
قسمت معرفی کردن به این شیوه مهم ترین عاملی بود که باعث شد سه سال پیش که در جلسه شرکت کردم ، تمایل به ادامه نداشته باشم ! من با این موضوع مشکل داشتم و در واقع باور داشتم از نظر روانشناسی درست نیست کسی خودش رو اینطور معرفی کنه . اگر مثلا کسی بزهکار هست ، نباید بگه من فلانی هستم یک دزد یا یک قاتل ! چون قبحش براش میریزه و به باورش میشنه که هست دیگه و مشکلی هم نیست که هست ! یا اصلا هر کسی بالاخره مدلی هست نباید آدما اینجور معرفی بشند که من هستم یک لاغر یک دراز یک کوتاه یک کج یک کچل یک بیشعور یا یک هر چی ... بهرحال با خودم گفتم من که نمیخوام چیزی سهیم بشم پس لازم نیست خودمو معرفی کنم و نسبتی به خودم بدم ! در مورد سهیم شدنها نمیخوام وارد جزئیات بشم . فقط همینقدر بگم که اغلب حالشون بد بود . باورشون به نیروی برتر که برای من فقط خداست ضعیف بود و خودباوری نداشتند . همه اش خودشون رو مقصر و محکوم میکردند . همه اش در دیگران برتری میدیدن و خودزنی میکردن !
باز قضاوت ها اومد سراغم که چرا اینطوره ؟ چرا اینقدر جسمشون براشون مهمه . به قول مولانا ای برادر تو همه اندیشه ای ، مابقی خود استخوان و ریشه ای . همه چی که فیزیک آدم نیست . نه اینکه برای من جسمم مهم نباشه . مسلماً دوست دارم به سایز 38 برگردم و احساس سبکبالی داشته باشم . اما دیگه چند کیلو کم یا زیاد نباید باعث بشه فکر کنن خواستنی یا مقبول نیستند ! بهرحال همه رو شنیدم و با مکالمات درونیم بودم . سه ربع از جلسه که به شیرینگ اختصاص داشت سپری شد بعد گردانده جلسه گفت تازه واردین برای ما مهمترین قسمت جلسه هستند . از تازه واردین میخوام که خودشون رو معرفی کنند ! سه چهار نفر بیشتر نبودیم . هر کسی دستشو بالا گرفت و گفت فلانی هستم یک پرخور ! نوبت به من که رسید رنگ به رنگ شدم و آب دهانی قورت دادم و گفتم مریم هستم . یک لبخند موزیانه هم تحویل 18 جفت چشم دادم و تشویق و لبخند دریافت کردم ! راستش نمیخواستم ساز مخالف بزنم و تکروی کنم . اما گفتم که من با این موضوع مشکل دارم .
سه ربع بعد به پرسش و پاسخ گذشت . سیستم نظم خاصی داشت و جالب بود . یک سبد حاوی تعدادی خودکار و کاغذهای مخصوص تایپی که بالاش نوشته بود : مدت پاکی ..... قدم ....... متاهل یا مجرد ........ و سوال ....... بین همه دست به دست می شد و در نهایت کاغذها جمع می شد و توسط گرداننده خونده می شد و هر کسی مایل به پاسخگویی بود دستشو بالا میگرفت و پاسخ رو میداد . در پایان جلسه هم صندلی ها جمع شد و خانمها و آقایان دو تا حلقه جداگانه تشکیل دادند و دست همو گرفتند و در فضای سینرژی دعای آرامش خوندند و دست همو فشردند و همدیگرو بغل کردند و ایستاده پذیرائی ( چای و خرما ) شدند و ایستادن به صحبت با همدیگه . من بعد از دعای آرامش به سرعت برق فضا رو ترک کردم . نه اینکه خسته شده باشم .
راستش یه جورائی احساس می کردم اینها کسانی هستند که خوب دوره های معنوی دیگه ای رو نگذروندند ( که من گذروندم ! ) تحصیلاتی ندارن ( که من دارم ! ) احساس تنهائی میکنن و دوستانی ندارند ( که من دارم ! ) احساس خودکم بینی دارن ( که من خیلی هم خودبزرگ بینم ! ) و خلاصه در فضای ( من میدانم ! و من عقل کل هستم ! ) و با احساس خودجگر بینی جلسه رو ترک کردم ! راستش بین خودم و بقیه سنخیتی نمی دیدم . من همیشه معاشرینم رو انتخاب کردم و در این انتخاب هم سختگیر بودم و اونها اغلبشون کسانی بودند که از شیرینگشون متوجه شدم معتاد یا الکلی یا نیکوتینی بودند و در NGO های دیگه و با دوازده قدم ترک کردند و بعد از ترک ، مشکل اضافه وزن پیدا کردند و به این گروه پیوستند . بالاخره با کلی قضاوت و با حال نه چندان خوب از جلسه خارج شدم ...
ادامه دارد ...
